Eiwit Microarrays kan op om het even welke ligand-bindt analyse worden gebaseerd die zich op de vorming van product met een geïmmobiliseerdet vangstmolecule en een doelmolecule huidig in de oplossing baseert. Deze analyses kunnen zijn miniturized en plaatsten op een eiwit microarray spaander.

De proteïne microarrays nu wordt zeer populaire toe te schrijven aan hun mogelijke toekomstige toepassingen in de studie van nucleic zuur-eiwit, eiwit-eiwit, ligand-receptor, drug-eiwitdoel, en enzyme-substrate interactie.

Types van de Molecules van de Vangst voor EiwitSpaanders Microarray. Om eiwitinteractie met andere molecules te analyseren, kan de proteïne microarrays diverse types van molecules hebben die op de diaoppervlakte worden geïmmobiliseerd als vangstmolecules in de eiwit microarray analyse te handelen.

Figuur 1 illustreert de gemeenschappelijkste eiwitserie, het microarray antilichaam. De antilichamen zijn bevlekt op een glasplaatje. Cel twee lysates met proteïnen die met Cy3 worden geëtiketteerdr en Cy5 (bijvoorbeeld, kanker versus normaal) worden toegevoegd als oplossing op de eiwitserie. De signalen worden ontdekt van de twee verschillende signalen. Het gegeven wordt gegevens verwerkt toestaand een analyse van hoeveel kleurstof-geëtiketteerdev proteïne de antilichamen op elke vlek bindend zijn. Deze informatie staat men toe om te bepalen of de eiwituitdrukking in beneden-geregelde kanker omhoog-geregeld is, of onveranderd.

Figuur 2. a) toont eiwitseries aan die bij de microarray analyse van antigeen-antilichaam interactie gebaseerd zijn. De antigenen zijn bevlekt op glasplaatjes. De antilichamen die worden geëtiketteerd binden aan antigenen en zenden fluorescent signaal (dat als gele ster wordt) getoond uit dat dan van de vlek op de serie kan worden ontdekt.

B) toont eiwit microarray samengesteld uit vlekken die als sandwichimmunoassays dienst doen. De antilichamen zijn bevlekt op de spaanders en de cel lysate of een oplossing wordt toegepast op de dia. De antilichamen worden uitgebroed met de oplossing, met recentere was om niet-specifieke band te verwijderen. De gevormde sandwichcomplexen zenden een opspoorbaar signaal van de vlek uit.

c) de interactie eiwit microarray van A worden de eiwit-eiwit waar de proteïnen op een eiwitspaander bevlekt zijn, en geëtiketteerded proteïnen toegevoegd aan de spaander en uitgebroed om te bepalen waar zij kunnen binden en op elkaar inwerken. Een opspoorbaar signaal wordt uitgezonden van het binden van vlekken.

D) Nucleic zuur-Eiwitinteractieserie, (hier een DNA-Proteïne interactiespaander). Nucleic zuren zoals DNA zijn bevlekt op een glasplaatje. Dit zou transcriptional band bijvoorbeeld plaatsen kunnen zijn. De proteïnen zoals fluorescently geëtiketteerde DNA-Bindende transcriptiefactoren in worden oplossing toegevoegd aan de spaander en op de serie uitgebroed. Een opspoorbaar signaal wordt uitgezonden van de vlekken van DNA waar de proteïnen binden.

e) als u een reeks ligands en u hebt de receptoren willen vinden bindt aan, kunt u een receptor -receptor-ligand eiwitspaander gebruiken zoals getoond.  De proteïnen van de receptor zijn bevlekt op glasplaatjes. Geëtiketteerdeb Fluorescently wordt ligands toegevoegd aan de spaander. De band van ligand aan receptoren veroorzaakt de emissie van een opspoorbaar signaal dat de op elkaar inwerkende vlekken aanwijst (d.w.z. die de proteïne ligand deed bind aan).

F) om voor enzym -enzym-subratesspecificiteit te testen kan men een enzyme-substrate microarray proteïne aanwenden. Deze spaander is samengesteld uit descrete nano-putten waarin de enzymen verbindend zijn. Het substraat wordt toegevoegd in de nano-putten en de signaalemissie wordt ontdekt van de nano-putten voor enzymfunctie te analyseren.

&nbsM: p>